سال نو مبارک سال 96سالی پر از شادی و نشاط برا مردم ایران زمین و من و خانواده ام خواهد بود به لطف خدا 
اینقدر سال 95گرفتار دغدغه ها شدم که حس نوشتن نبود از عود کردن دیسک کمر و گردن تا کارهای اداره و.....
امروز فیلم یاد هندوستان کرد به همه وبلاگها سر زدم دلم برای پریا تنگ شد و خانومانه زندگی کردنش.برا مامان معلم و شیرین کاریهای عسلک برای سوگل تهرونی و قرو فرهاش برا سوگل مشهدی و شیطنت هاش برا حسنا و صبر و درایتش و...برا همه دوستان خوبم که خبری ازشون نیست و در این بین دلم خوش است به سهیلا خانوم و خانوم چاق عزیز و دلاک که هنوز مینویسند 
من همیشه اول سال که میشه اهداف و کارهای مهم رو یادداشت میکنم یکی از اهدافم در سال 95رفتن به زیارت کربلا با دخترا م و همسر بود که خدا رو شکر به لطف سالار شهیدان به خوبی صورت گرفت که سر فرصت مینویسم سال تحویل در مرز ایران سپری شد ان شالله همیشه به زیارت سپری بشه آرامشی عجیب دارد که من در هیچ جا لمسش نمیکنم