مامان فرشته های شیطون

امشب پیش،مامانم آبجی کوچیکه رفته شیراز و من جام رو باهاش عوض کردم.صبح نمیدونستم چی بپزم به همسر گفتم سالاد الویه بگیر .خودمم رفتم سراغ درست کردن حلوا خرمایی و یه بسته خرما بود برا ماه رمضون که دست نخورده بود و چون من اگه شروع کنم به خوردن خرما با ماست خنک (توی جنوب مرسومه) یا ارده دیگه باید بخورم واسه همین نخوردم بقیه هم که خرماخور نیستند نصف بیشتر ماه مبارک هم من بیمار بودم واسه همین یه مقدار خرماها رو تفت دادم و پیچیدم وسط خمیر جادویی که آماده داشتم و تبدیل به کروسان های خوشگل کردم مقداریش هم با آرد و کنجد تبدیل به توپک های حلوا خرمایی شد .تا آماده شد سریع یه مقدارش گذاشتم واسه خونه بابا و بقیه رو نایلون کشیدم گذاشتم روی میز و خودم اومدم پیش،مامان.

مامان با وجودی که روزانه عصرا میره بیرون ولی میخواد ظهر اونهم توی گرمای شدید بره در حیاط و وقتی مانع میشیم ناراحت میشه بعضی وقتها پرخاشگر میشه اما بیشتر وقتها مظلومانه اشک میریزه که دلمون کباب میشه امروز همینطور بود و بعد گرفت خوابید یه نیم ساعت گذشت تازه چشمم گرم شد که داداش دومی اومد و در زد و بیدار شدم آبجی بزرگه که کلا مهمونداره گفت خواب نبودیم اما من که معلوم الحال هستم گفتم چرا خواب بودم [شکلک خنده ]

خلاصه چایی درست کردیم با داداش و آبجی و پسرش رفتیم روستای ساحلی و کنار دریا آرووم و سکوت مطلق یه یک ساعت ونیم نشستیم و چای وکروسان خوردیم پسرداداش که ۱۱سالش هست هم توی راه رفت واسه همه مون پنکک و آب میوه گرفت .خیلی مهربونه و در عین حال شدیدا زودرنج .

من رو با اصرار سوار موتور چهارچرخش کرد و کنار ساحل چنان ویراژ میرفت که خدا میدونه بعدتر باباش به شوخی گفت آه موتورت آسیب دیده حتما بخاطر اینکه عمه ات رو سوار کردی گفت حالا من گفتم سوار شو تو چرا قبول کردی (غش کردیم از خنده)

خلاصه برگشتیم خونه اذان مغرب رو گفته بودند و بعدش هم هر کدوم از داداشا وآبجیا که توی شهر بودن یه سر بهمون زدن و تا نه ونیم همه رفتند .احتمالا بخاطر سریال پایتخت.

منم به همسر گفتم دوکیلو سبزی قورمه بگیره تا با مادر پاک کنیم که سرگرم بشه همسر هم ساعت ده شب آورد اما مادر گفت من میخوام بخوابم و تا الان هم نخوابیده .

سبزی‌ها رو شستم الان دارم مینویسم و صدای جرینگ جرینگ النگوهای مادر که معلومه توی رختخواب غلت میزنه و بیداره میاد که داره موهاش رو میبافه و باز میکنه و دوباره میبافه و....

خدایا توانمان بده که ناخواسته باعث رنجش مادر نشیم مخصوصا من که بعضی وقتها سریع واکنش نشون میدم بدون قصد اما خوب نتیجه اش میشه عذاب وجدان.

سلامتی و عاقبت بخیری همه مون رو از خدا میخوام همون خدای مهر بونی که یادمون میره هست تا وقتی که مشکل‌دار میشیم تازه یادش میفتیم و مشکلمون که حل شد دوباره یادمون میره.

خدایا ما را لحظه ای به خودمان واگذار نکن و هوامون رو داشته باش.

در مورد پست قبل واقعا نوددرصد مشغله ذهنیم برطرف شد و میدونم که برام دعای خیر و انرژی مثبت فرستادید ممنونم ازتون و قدردان حضورتون هستم.

این روزها توی یه تقویم هر روز تاریخ میزنم و اول شکر گزاری میکنم و از خدای مهربون واسه همه نعمت های نادیده و ناشناخته اش که از فهم من بیرونه قدردانی میکنم و بعد لیست کارهام رو مینویسم و واقعا انجام کارها برام خیلی راحت تر و آسونتر میشه.

یه مسئله مالی داشتم که خیلی قشنگ و حساب شده حل شد و اصلا اذیت نشدم خدا رو شکر .

قرار بود یه مبلغ رو از همسر قرض بگیرم اما برنامه ام جوری پیش رفت که شصت درصدش پیش بینی نشده تامین شد الحمدولله

یه هدیه تولد بعد از سه ماه بدستم رسید و به موقع بود .و یه مطالبه مالی اداری از سال ۹۱ .فکر کن مبلغی رو به ما دادن که توی سال ۹۱میشد با پولش یه سکه تمام خرید و الان میشد کمتر از نیم گرم طلا.واقعا چه میشه گفت .هیچی فقط،اعصابی که خط خطی میشه بگذریم .

صبح ها که پا میشم سعی میکنم از پشت شیشه به گلهای کاغذی صورتی و ارغوانی سلام کنم و با لذت نگاهشون کنم داداشم یه شناور گرفته که توی یکی از اتاقک هاش چندین کارتون وسایل آزمایشگاهی و فیلتر آب بوده بنظرم دستگاه آب شیرین کن داشته تماما اجناس مرغوب و از اونجایی که من عاشق وسایل ریزه میزه هستم چند تا ارلن و بشر و بالن ته گرد و حتی یه میله پیپت کوچولو برداشتم و الان حس اختلاس رو دارم هر چند اجازه گرفتم و توی بالن ها و ارلن ها شاخه پتوس گذاشتم بقیه وسایل هم توسط آبجی و همسرش بین چند تا آزمایشگاه مدرسه تقسیم شد یه عالمه قیف شیشه‌ای و وسایل بزرگ دیگه بود .دختر دومی میگه مامان از چه چیزهایی لذت میبری ؟اینها رو واسه چی اوردی؟می خندم میگم خوب چیکار کنم حالا چند مدت بمونه بعد میبرم به مدرسه کم برخوردار تحویل میدم و اینگونه اختلاسم رو توجیه میکنم.به شوهرخواهر میگم میخنده میگه دیوونه .قدمت وسایل به بیش از ۴۰سال میخوره و معلومه آب دریا رو شیرین میکردن.و من هی میگردم که آیا وسایل شیشه ای ناریخ مصرف دارن که خودم رو راضی کنم یا نه؟اما چیزی پیدا نکردم یه عالمه فیلتر و کاغذ صافی هم بود.خیلی از وسایل هم شکسته شده بود.

الان پتوس ها توی بالن های ته گرد بهم خیره شدن و حسابی از خونه جدیدشون خرسند هستند.

یه کار لذت بخش این روزهام هم درست کردن خمیر جادویی هیت وقتی مخمر رو می‌ریزم توی شیر ولرم و بهش شکر و نمک و تخم مرغ اضافه میکنم و کم کم آرد رو وقتی میرسه به چنگ زدن آرد حالم خوب خوب میشه باهاش پیتزا و اشترودل و کروسان و پیراشکی و فطائر پختم همه شون عالی.

یادتونه من از آشپزی بدم میومد الان خیلی دوستش دارم وقت کافی که باشه دغدغه هم کمتر میشه و آشپزی راحت تر.

خدایا سپاس برای همه روزمره گی ها که می‌دانم که خیلی وقتها مو قعیتهایی پیش اومده که آرزوی برگشت به یه روز آرووم با روزمرگی های به ظاهر کسل کننده رو داشتیم.

الحمدولله برای این روزها.

هوا بشدت آلوده هست که نمیشه نفس کشید گردوخاک شدید مهمان شهرمان شده انشاالله زود برود و ریه ها نفس راحت تری بکشند.

در پناه خدا باشیم.شاد و پربرکت.

بین یه دوراهی گیر کردم که میشد جلوش رو گرفت اما نگرفتم حالا مثل خوره داره روانم رو میخوره.

اگه منصرف بشم یه عوارض داره انجامش بدم چند تا عوارض.

بعدا که تصمیم گرفتم مینویسم الان فقط احتیاج به انرژی مثبت و دعای شما دارم برام دعا کنید که بهترین اتفاق بیفته.

توکل بر نام اعظمت یا الله.

پی نوشت برای مخاطب خاص :

دوست قشنگ وبلاگی من ‌،یادم نمیاد بهت گفته باشم ازت خوشم نمیاد؟یا اگر احیانا جواب کامنتی رو ندادم شاید کامنت نرسیده یا من یادم رفته.به هر حال هر چه می‌خواهد دل تنگت بگوی عزیزم.

مادر روی تخت دراز کشیده و خوابه 'اینقدر در طول روز با آن پاهای کم توان راه می‌رود شبیه کودک نوپایی که از کنترل خارج هست و شبها با هر تکان خوردنی ناله می کند. گاهی آنچنان آرام هست و لحظه ای طوفانی.افکارش که یادش می‌رود و میخواهد صحبت کند کلافه میشود.

سعی می کنم آرام باشم و طبق موقعیت های پیش آمده رفتار کنم اما خوب منم انسان کاملی نیستم و مرتب اشتباه می کنم و خودم را سرزنش میکنم ولی سعی می کنم زود خودم رو ببخشم تا انرژیم ذخیره شود و بهتر فکر کنم.

مادر گاه سوالات نامفهومی می‌پرسد و نمی دانیم چطور جواب بدیم که حس نکند جوابمان سربالا هست.

گاهی خواهرک میگه چرا ؟؟؟و من توی دلم میگم شاید باید ماهم در معرض این امتحان قرار می‌گرفتیم تا بقیه رو قضاوت نکنیم که مادرشان آلزایمر گرفت ولی براش کاری نکردند و....هر چند که من و تو شاید قضاوت هم نکردیم.

من از انسان‌هایی که موقعیتشان را می پذیرند و با خودشان در صلح هستند خوشم میاد و بهشون غبطه میخورم و اعتراف میکنم که خودم یکی از بدقلق ترین موجودات هستی در پذیرش بوده ام .توی فامیلمون که ایران هم نیستند دختری با سندرم داون متولد شد بنظرم الان باید ۲۳ساله باشه و مادرش از روزی که تشخیص دادن گفته بود من هر چه در توان دارم برای مراقبت از دخترم انجام میدم و بقیه اش به خدا می سپارم و چند ماه پیش عکس دختر رو توی یه مجلس عروسی دیدم مثل بقیه دخترها همه کنار هم .

.یا وقتی پسر جوان و خوش آتیه از همین فامیل در اثر تصادف آسمانی شد با داشتن ۳فرزند مادرش زود خودش رو جمع کرد و حمایت از عروس و نوه هاش رو بعهده گرفت و به زندگی برگشت و هر بار میاد ایران ،آرامش و متانتش برام خیلی قشنگه اینکه خودش رو در غصه غرق نکرده و با توجه به شرایط خودش باری بر دوش بقیه فرزندانش نشده

.اینکه زندگی رو یه سفر بدونی و باور کنی هبچ سختی ماندگار نیست خیلی هنرمندانه هست. و همه اینها بدست نمیاد جز با یه باور قلبی و توکل بر آفریننده ای که همیشه کنارمون هست اما نمی بینیم.

توی چند روز گذشته که هوا یهووو گرم شد قشنگ رفتم دوش گرفتم و زیر کولر خوابیدم و اینچنین بود که ویروس رو خیلی قشنگ مهمون کردم و الان چهار روز هست که درگیرم.خدا کنه دیگه امروز برداره بره و برای منم درس عبرتی بشه که از اینکارهای بچگانه انجام ندم.

یه چالش دیگه ای که باهاش مواجهه هستم افزایش وزنم هست که بنظرم بالاترین وزنی که تاکنون داشته ام رو رکورد زده ام و دارم به خودم مرتب میگم هر بار توبه شکستی باز آ و نا امید نشو حالا جای توبه رو باید رژیم بزارم . بی تحرکی بخاطر دیسک گردن و کمر هم بهونه خوبی بود که به اینجا برسم دوقدم پیاده روی کردم چنان پاهام له شدن که الان یه هفته هست با هیچ دارویی بهبود پیدا نکردن.

خلاصه اوضاع مان قمر در عقربی هست که بماند ولی چون می‌گذرد غمی نیست.

از خدا برای همه مان شادی و برکت سلامتی و ثروت و دلی خوش و قلبی آرووم آرزو میکنم.

خوب طبق برنامه ای که خودم ریختم متوجه شدم برنامه تعویض شیفت ماه رمضون خیلی بهتره چون نگهداری ۲۴ساعته واقعا داره سخت میشه.مادر یه ساعت‌هایی عالیه یه ساعت‌هایی شدیدا کلافه هست و یه زمانهایی هم غیر قابل کنترل بنابراین باید زمان رو مدیریت کرد تا کمترین تحلیل انرژی برای مراقب بوجود بیاد.

من روز جمعه ساعت دو رفتم پیش مامان و خواهر کوچیکه که بنده خدا دیگه نا نداشت رفت خونه فکر کن من ده دقیقه با تاخیر رسیدم براش خیلی سخت گذشته بود.که بهش حق میدادم.

مادر یه نیم ساعت مشغول مرتب کردن تختش شد بعد پا شد بره بیرون .هوا بشدت گرم بود و نور خورشید هم آدم رو میسوزوند.اول که گفتم مامان الان گرمه توجه نکرد و مشغول باز کردن در شد از اونجایی که قفل در مشکل داشت نتونست در قفل نشده رو باز کنه و هر چه تلاش کرد نشد قهر کرد اومد روی تختش خوابید که خدا رو شکر یه نیم ساعت خوابش،برد و دوباره پاشد رفت سراغ در من یه نیم ساعت با میوه پوست کندن و حرف زدن مشغولش کردم اما دیگه نتونستم حریفش بشم و دلمم براش کباب بود در رو باز کردم اون رفت در حیاط توی پیاده رو و منم صندلیش،رو برداشتم بردم براش خوب هوا کمی خنک تر بود اما من واقعا گرمم بود اون نشست و آرووم اشک ریخت و من هم نمیدونستم چکار کنم کنارش روی یه بلوک نشستم ولی طوری که زیاد در معرض دید افرادی که رد میشدن نباشم و توی دلم فقط دعا میکردم که داداش کوچیکه که عامل اصلی بی قراری های مادر هست رسید (مادرم وابستگی عجیبی به این داداش،داره و بنده خدا داداش هر چقدر هم برای مادر وقت می‌گذاره باز مادر بی قراره)

خلاصه با داداش رفتیم دور زدیم داداش چند جا کار داشت انجامشون داد من و مامان هم توی ماشین بودیم و بعد رفت برامون معجون گرفت و خلاصه خدا خیرش،بده تا یه ربع به غروب ما رو چرخوند و حال مادر بهتر و بهتر شد و اومدیم خونه .کم کم بقیه اومدن و تا ساعت ۱۰شب موندن و رفتن .منم به مادر خوراکی دادم و رختخواب انداختم و تا با مامان خوابمون برد شد ساعت ۱شب .صبح همسر اومد با نون تازه مادر خواب بود من وهمسر صبحونه خوردیم همسر رفت سرکار و منم خوابیدم ساعت ده مادر بلند شد صبحونه کامل خورد و من سریع خونه رو مرتب کردم و با داداش بزرگم مادر رو آوردم خونمون.دختر بزرگم داشت واسه ناهار کباب تابه ای درست می‌کرد و منم برنج رو آماده کردم و مادر رو بردم حموم .گذاشتمش توی وان و حسابی بهش خوش گذشت اصلا اذیت نکرد حسابی هم کیسه کشیدم براش از اون مدل کیسه دستکشی براش گزفتم و گذاشتم خونه که هر هفته بیارمش حمومش بدم.من از حموم خونه بابا خوشم نمیاد چون حموم و سرویس یکیه.و فقط خواهر بزرگه مادر رو تو شیفت خودش اونجا حموم میده.

خلاصه یه مامان ترگل ورگل ناهارش خورد لباسهاش هم سریع انداختم ماشین و پهن کردم تو یالکن که یکساعته کاملا خشک شد و بعد دیگه بی قرار که برم خونه .خواهر بزرگم که همسایه ماست اومد تا سه تا پیرهن گلدار و زیبا واسه مامان دوخته یه کم سرگرم پرو لباسها شد اما دیگه کلافه بود که پیام دادم داداش بزرگه و خانمش اومدن دنبالش.موقع رفتن اصرار می‌کرد تو هم بیا.من واقعا اذیت میشم چون مادر عین یه دختر کوچولو مظلوم میشه .

خدایا نگاهت را از ما نگیر و کمکمون کن که صبورتر مهربانتر و خوش قلبتر از همیشه باشیم.

روز دوشنبه عید فطر بود چون ما جنوبی های مرزنشین مراوداتمون با کشورهای عربی زیاد هست عید فطر از قدیم خیلی پررنگ برگزار می‌شد و هنوز هم تقریبا همینطوره.خوب داداش،بزرگه پیشنهاد داد همه روز عید تو خونه شون یه مرغ شکم پر درست کنند و بیارن خونه بابا که اگر مهمانی هم اومد و موند غذا زیاد باشه با وجودی که موافق نبودم همسر رفت و مرغ گرفت با رون اضافه و البته من اصلا یادم نیود مرغ رو سرخ کردم و با پلو وخورش بردم و البته سفره بزرگی انداخته شد و یه عالمه مرغ شکم پر مختلف با مخلفات سر سفره بود خوب من که دخترام خواب بودن و نیومدن و همسر هم دم ناهار گفت خونه باباش دعوته و رفت من ماندم و یه عالمه غذا و از قضا هیچ مهمانی ظهر نموند و کای غذا اضاف اومد و غذای مونده اونم مرغ تو خونه ما اصلا خورده نمیشه و واقعا حیف بود.خوب فردا شبش، که میشد شب سیزده بدر هم به مناسبت گرامیداشت آسمونی شدن عزیزی کل فامیل و آشنا و....خدا میدونه چند نفر دعوت کردن ویلای داداش و واقعا من معترض بودم اما سکوت کردم و شب سیزده بدر با اونهمه مهمون که چند روز پیش هم بمناسبت ولیمه مکه آبجی دوباره جمع کردن اصلا دوست نداشتم.دلایلش هم شخصی هست و بماند جز دونفر از اعضا خانواده بقیه هم موافق نبودن ولی صداشون در نیومد خوب خدا رو شکر مراسم به خوبی و با هر زحمت طاقت فرسا تموم شد که البته من اصلا سهمی در این زحمات نداشتم .بعد از رفتن مهمونها تا صبح برنامه داشتن مسابقه و جایزه و والیبال و.... من هم رفتم کنار ساحل آرووم قدم زدم و بعد هم توی اون شلوغی رفتم خوابیدم که خوابم نبرد صبح بعد از نماز دوباره رفتم کنار دریا با خواهرزاده و تا طلوع زیبای خورشید اونجا نشستیم روستا در سکوت محض بود برخلاف شب قبلش که از ویلاها صدای موسیقی یا اجرا برنامه و....میومد.برگشتیم ویلا یه دوساعت خوابیدم با جیغ و ویغ بچه ها بیدار شدم همه رفته بودن توی استخر و اینقد خواهش کردن منم رفتم لباسم که بلند بود روسری هم پیچوندم که آفتاب داغ صورتم رو نسوزونه استخر خیلی شلوغ بود منم رفتم یه گوشه شنا کنم که دوتا داداشا که باجناق هم هستن میخواستن سر همدیگه زیر آب کنن که از قضا یمی از داداشا به من خورد تعادلم بهم خورد و از طرفی نفس کم آورده بودم و زیر آب بودم خوبیش این بود دوتا از بچه ها که از بالا فیلم میگرفتن متوجه شدن و صدا زدن اومدن کمک من.و اینچنین بود که زنده موندم البته فیلملحظه عدم تعادلم مستند بود خواهرزاده برام فرستاد براش نوشتم اگه غرق میشدم میزاشتی اینستا میدونی چقد وبو می‌خورد.یه شکلک خنده واسم فرستاد.

ولی خداییش اون شب و روز کلی حادثه پیش اومد و خدا رو شکر بخیر گذشتن و صدقه دادیم.

روز سیزده هم ناهار خوردیم و عصر هم موندن والیبال که من باز رفتم با بچه کوچولوها کنار دریا اونا شن بازی کردن منم کنارشون نشستم و اذان مغرب که گفتن من نماز خوندم و سریع برگشتیم دقیقا ۲۴ساعت خونه نبودیم دخترا تنها بودن .بنظرم این طولانی ترین دورهمی بود که من تجربه کردم چون من معمولا بیشتر از چند ساعت تحمل ندارم و معمولا زودتر برمیگشتم ایندفعه بخاطر علاقه همسر به والیبال موندم.

الان هم در خدمت مادر هستم که امیدوارم راحت بخوابه .

در پناه حضرت حق سربلند وشاد باشید

ماه رمضون تموم شد یادتونه چقد ذوق اومدنش داشتم اومد و رفت و من اصلا انکار یه فرصت طلایی رو از دست دادم کمترین میزان قرآن خوندن ماه رمضون عمرم رو رقم زدم اما واقعا اون ۳۰تا آیه رو تا عمق و ژرفای تفسیرش تو ذهنم موند و این کمی دلم رو خوش میکنه.خدا کنه بتونم واقعا بهشون عمل کنم مفهوم آیه ها به زبان عامیانه اینها بود که میخوام بزارم تو برنامه امسالم تا ماه رمضون بعدی که اسفند همین امسال هست بهش پایبند باشم انشاالله :

۱_مواظب حرف زدنم باشم و عیب جو نباشم و همه رو بهتر از خودم بدونم و حواسم به برطرف کردن عیب های خودم باشه نه بقیه.

۲-از بحث و جدل دوری کنم در همه موارد .چقدر از لحظه های قشنگ زندگیمون رو بیخود و بی جهت تو محیط کار وخانواده و زندگی تلف این بحثهایی کردیم که نتیجه اش شد دلخوری و دورشدن ها.

۳-از چیزهایی که دوست دارم هم ببخشم نه فقط اونهایی که نیازشون ندارم و تعویض اون سه تا تیکه طلایی که خیلی دوستشون داشتم واسه همین تمرین بود و الان راضی هستم.باید حواسم باشه وابسته بودن به هر چیزی آسیب زننده هست و باید تعادل داشته باشم.

۴-از چیزهایی که برام ارزش هست و واقعا هم همیشه ارزشمند بوده مثل صداقت،نجابت،تواضع،خوش اخلاقی،خوش رویی و....محافظت کنم و تحت تاثیر هیچ چیزی از دستشون ندم.

۵-جواب بدی رو با بدی ندم و این اصل همیشگیم رو پایبندی باشم که چون تو با بد ،بد کنی پس فرق چیست باشم.

۶_همه رو ببخشم از ته دلم و با افرادی که روح و روانم رو آزار میدن مواجهه نشم واقعا شب ۲۳ماه رمضان همه رو از ته دلم بخشیدم تا خدا هم به دل بقیه بندازه من رو ببخشند.واقعا از اون حقی که ۴سال هست بخاطرش خیلی اذیت شدم گذشتم اما واقعا نمیخوام رفت وآمد باشه چند بار هم خواستم خودم پاپیش بزارم که هر دفعه از خدا کمک خواستم یه سیگنال دریافت کردم که نهههههههه اذیت ها تکرار میشه و من خودم رو فقط،سپردم به خدا و واقعا الان سبک سبک سبک هستم وقتی ببخشیم حال خودمون خوب خوب میشه.مهم تر از حال خوب هم هیچی نیست.

۷-چیزهای ناخوشایندی که پیش میاد و دست من نیست رو بپذیرم شاید خیری درش باشه و اینقد نگم چرا من؟این پذیرش و تسلیم وقتی کاری برای تغییر از دستت بر نمیاد آرومم میکنه.

۸_هر جا نیاز به کمک هست اولویت نزدیکانم هستند و بعد بقیه .

۹-توی رفتار و گفتار منصف باشم طرف حسابم هر کی بود فرق نزارم حتی اگه فرزندانم بودند یا فردی که بهم آسیب رسونده .بابام این خصلتش پررنگ بود .

۱۰-توی کارها یه عالمه تحقیق کنم و بعد تصمیم بگیرم و بهترین نظر رو انتخاب کنم.

۱۱-نسبت به افراد مورد ظلم واقع شده بی تفاوت نباشم.

همه اینها عصاره همون ۳۰آیه بود که کم وبیش تو زندگیمون بوده ولی دلم میخواد پررنگ تر بشه.

دیشب دخترکوچیکه و بزرگه افطار دعوت بودن خونه دایی شون به دعوت دختردایی ها و دختر وسطی نبود چون دختر همسن اون نداشتن و آخر شب داداش اومد و اونم برد و دخترها حدود۹نفر تا سحر باهم بودن و همونجا هم خوابیدن و الان برگشتن.بهشون خوش گذشته بود ۴تا دختر ۲۱-۲۲ساله و ۵تا ۱۳تا ۱۹ساله .میدونستم خوش میگذره واسه همین وقتی اجازه خواستن راحت قبول کردم زن داداش هم که پیش مادرم بود خدا پدر ومادرش رو رحمت کنه و روحشون شاد باشه کمک بزرگی هست .

عیدتون مبارک دلهامون شاد و نگاه خدا به لحظه لحظه زندگیتون باشه.

به بهونه تولد تک پسرداداش دست ودلباز دعوت شدیم افطار خونه ویلایی توی روستای ساحلی. دخترها نمیخواستن بیان گفتم ببینید این دایی همیشه هواتون رو داره و اینکه شماها بیاین یعنی بهش احترام گذاشتید خدا رو شکر از اونجایی که دخترها بسیار فهمیده هستند بی هیچ بحثی آماده شدند اما آماده شدن سه دختر صبر ایوب میخواد البته به جز دومی که در قید وبند نیست و راحت میاد بیرون(برای پوشش راحته ولی برای راضی کردنش که بیاد نه) که دیگه از اون ور بوم افتاده و باید مرتب گوشزد کنی بابا یه کم ژیگول تر باش.

به پیشنهاد دخترا من و همسر رفتیم برا خرید کادو تا خانوما آماده بشند که به موقع برسیم .انتخاب کادو واقعا سخت بود از بس بچه ها همه وسیله ای دارند مخصوصا این فسقل خان که دیگه معلوم تصمیم گرفتم دوتا وسیله آموزشی بگیرم که حداقل به درد بخوره.شاید هم نخوره.

خلاصه تا رسیدیم اذان گفتند و سفره پهن بود یه تعدادی نماز خوندن و یه عده هم سر سفره بودند یه عده دیر اومدن اما خوب بود بالاخره همه دور هم جمع شدیم.الحمدولله

بعدش تولد بازی بود که کیک آوردن و کادوها و بچه ها و شعرهای خنده دار و.....

بعد هم رفتن والیبال که به برکت ماه رمضان حال نداشتن و کمتر دوساعت تموم شد تو فاصله والیبال بازی کردن منم یواشکی به دور از چشم فسقلی ها رفتم کنار دریا .و ۶۰۰۰قدم لاک پشتی و البته دریا قهر بود و فقط هوا عالی بود عالی عالی بهشت بهشت.

و بعد پانتومیم که آقایون جر زنی کردن و گیر دادن که یا همه خانما اجرا کنند یا بازی نمی کنند که ما هم زیر بار نرفتیم و تمام .

ما ساعت دوازده برگشتیم و بقیه موندن.

خدا رو هزار بار شکر الان پیش مادرم و شیفتم تمومه زن داداش اومده

الان خونه ام و امروز دارن هال خونه بابا رو رنگ می کنند سه تا خواهرا اومدن و دوتا داداشا ولی من برگشتم کارهای کوچولو مثل جمع کردن و برداشتن وسایل سبک رو انجام دادم و دیگه نیاز بود برگردم به خونه و نیاز به سکوت و ارامش داشتم.

خدایا شکر برای همه نعمتهایت

قشنگ ترین جمله ای که درمورد سال جدید دیدم:

یه دفتر داری با ۳۶۵برگ خالی لطفا قشنگ بنویس.

آرزو میکنم هم بهترین روزها برای همه مون باشه هم زیبا زندگی کنیم خوش قلب ؛صداقت و نجابت و انصاف و یکدلی در رفتارو کردار و‌گفتارمون باشه.

خوب هفته ای که گذشت من کار مفید زیاد نداشتم شب اول احیا که رفتم محله خودمون شب دوم هم که پیش مادر بودم باهم رفتیم مسجد اونا.خوب چون مادر عین یه دخمل بازیگوش آرووم و قرار نداره و مدام میخواست بلند شه یه لحظه متوجه شدم داداش کوچیکه پشت پرده عین ما ردیف آخر به دیوار تکیه داده برای اینکه مادر آرووم بشینه جای مادر رو عوض کردم و به داداش هم گفتم جاش رو عوض کرد و اینطوری شد که مادر این ور پرده و داداش اون ور پرده حالا تجسم کنید مادر دم دقیقه گوشه پرده رو کنار میزنه.خوبی مسجد اینه که بیشتر افراد فک وفامیل مادر هستند بیشتر دایی و پسردایی ها هستند یه جورایی مسجد خانوادگی محسوب میشه.

شب سوم هم نشستم تو حیاط خیلی خیلی کوچولو مسجد که کم کم دختر کوچولوهای فامیل اومدن کنارم نشستن یه چیز قشنگ دیدم روبه روم دو تا دختر خانوم بودند یکی بسیار محجبه که میشناسمش دختر اجتماعی هم هست و دوستش که با پوشش مرسوم امروزی یعنی یه تور نازک و با یه آرایش بسیار زیاد کنار هم قرآن به سر گرفته بودند و قبل از قرآن به سر دختر خانوم دوم اومد و به من و دخترکوچولوها گفت براش دعا کنیم لبخند زدم گفتم شما هم برای ما دعا کن انشاالله حاجتت برآورده به خیر بشه.خوشحال بودم که مسجد مامنی براش بود و اومده بود.با خدا حرف بزنه

مسافر کرمانشاهی عزیز هم بهم زنگ زد و کلی تشکر کرد و خدا رو شکر دیروز به شهرشون برگشته بودند.الهی که حال دلشون خوش باشه.

بکی نوشته بود برام زمین گرده منم واقعا این رو باور دارم یعنی تو زندگیم اگر از هر چیزی ایراد گزفتم یا حتی تو دلم بهش فکر کردم یه جورایی در موقعیتش قرار گرفتم .مثلا حدود ۲۴سال پیش یه خانمی بود همسایه مون خیلی محجبه بوداما دقیقا ۳تا دختر داشت و البته دوتا پسر هم داشت که دخترها از نظر حجاب خیلی آزاد بودن و من تو دلم گفتم چطوری میشه آخه و الان خودم همین شرایط رو دارم با این تفاوت که اون زمان اون حد آزاد بودن مرسوم نبود و من فقط تو ذهنم گذشته بود و به زبان هم نیوردم.والبته دخترانم عشق های من هستند و بسیار نجیب هستند.

یا اینکه خواهر کوچیکه ۶تا النگو گرفت خیلی هم خوشگل و به دستش میومد بعد من اون موقع از اینکه یکی ۶تا النگو دستش بندازه خنده ام می‌گرفت و البته به شوخی اذیتش هم میکردم که چه خبرته حالا از قضا پارسال که می‌خواست خونه بخره من ۳تا از اون النگوها رو برداشتم و سه تا هم خواهر دیگه برداشت و من دیروز اومدم دو تا از دستبندهای که با عشق و علاقه خریده بودم و کلی هم پول اجرت داده بودم و خیلی کم دستم کرده بودم دادم آبجی و اون سه تا النگو کذایی رو برداشتم باشد عبرت بگیرم که الان مورد متلک و خنده آبجی کوچیکه قرار بگیرم.میخوام امشب هم دستم کنم.

خلاصه هر کی رو قضاوت کنم سه سوت خدا حسابم رو میرسه.

این ماه قرآن نخوندم و این اذیتم میکنه نصف ماه رو که شرایطش رو نداشتم دیروز هم کلا به دکتر رفتن گذشت اما این برنامه زندگی با آیه ها هست نصب کردم خیلی عالی هست بزار یکی از آیه ها رو بنویسم:

"چه بسا چیزهایی را دوست دارید که برایتان شر هست و چیزهایی که بد میدانید برایتان خیر هست."

نمونه بارز اون آزادی بی حد واندازه که بچه هامون طالبش هستند که واقعا اگر کنترل شده نباشه دچار آسیب های بسیار جدی و جبران ناپذیر میشند.و مقررات خانواده رو دست وپاگیر ميدونند اما وقتی بزرگ میشند متوجه میشن این بهترین کار برای محافظت از اونها بوده. و خانواده بهترین و امن ترین مکان هست البته استثنا هم وجود داره.

در پناه خدا باشید.