مامان فرشته های شیطون

این چالش ها فقط برای نوشتن روزانه معتبر موند وگرنه رژیم که همون سه روز اول به فنا رفت.

روی در فریزر یادداشت گذاشتم عزیزان من از قرار دادن مواد غذایی خوشمزه در دید اینجانب خودداری نموده و مرا در آن چالش نفس گیر یاری نمایید بعد دختر بزرگه آشپز اعظم خونه یانگوم سابق وبلاگ شروع کرد به پخت کیک و حلوا و پیتزا و....حالا قبل چالش کمتر از این هنرها به خرج میداد همسر گرامی هم از آوردن بستنی و سایر هله و هوله ها کوتاهی نکرد کل اعضا خانواده وزن متعادل دارند و فقط من هستم که روز به روز سنگین وزن تر میشم همینجا از همراهی خانواده گرامی کمال سپاس دارم .

یه روش برا لذت بردن از خرید کشف کردم هر دفعه میرم خرید فقط یکی دو تا خرید ضروری انجام میدم که هم دست خالی از مغازه بیرون نیام هم کارتم یهو خالی نشه و لذت خرید هم یادم نره هر چند که تنها چاره اینه که اصلا پا نزارم بیرون .باز هم خدا رو شکر .(به قول اون آدم شوخ طبع که گفت خدا جان الان از این شکرگزاری من خنده ات نمیگیره ولی خدا جونم من واقعا شوخی میکنم باهات گفته باشما )

اینجا وبلاگ منه و منم سالهاست از روزانه هام مینویسم واسه خودم و یه سری دوستان روشن و خاموش که شاید اختلاف سلیقه و عقیده هم داشته باشیم اما دشمن هم نیستیم و گاهی به هم بی احترامی نکردیم خواننده نه چندان محترم !که میگی وبلاگت رو حذف کن میخوام بگم لطفا به وبلاگم سر نزن،، حیفه وقت گرانبهات رو میگیره و بهتره این وقت رو صرف یاد گرفتن آداب معاشرت کنی که مودبتر به نظر برسی.و مرتب با اسم های گوناگون و مثلا عقاید مختلف کامنت نزار .البته اگه حالت خوب میشه و باعث میشه یکی دیگه رو اذیت نکنی اشکال نداره چون واسه من ارزش نداره.

در پناه خدای حکیم وعلیم شاد و سربلند باشید.

سلام دوستان ببخشید من امروز نتونستم جواب کامنت‌ها رو بدم بعدا جواب میدم.

وای فقط یه چیز خنده دار بنویسم برم اونیکه کامنت زشت نوشته بود ایندفعه با نام بسیجی مخلص برام نوشته اینقد خندیدم تهدید هم کرده گزارش وبلاگم رو میده اداره اطلاعات.

بگذریم ارزشی نداره در موردش حرف زدن.

دختر کوچیکه اومده میگه مامان یه خواب دیدم الان خیلی ناراحتم میگم خوب چه خوابی دیدی میگه خواب دیدم بالا پشت بوم خونمون یه پهپاد هست منم اون رو گرفتم پرت کردم خورد خونه روبرو منفجر شد آخه من چرا اینکار کردم الان خودم شرمنده ام .کلی خندیدیم گفتیم باشه عصری میریم از همسایه عذرخواهی کن .از قضا همسایه معلم سابقش هست.

دلم میخاد بیشتر بنویسم اما چشمام با گوشی اذیته .

در پناه خدا شاد باشید و از شر همه مردم آزارها در امان باشید آمین

کامنتی رو که دیدم اینقدر زشت بود من به جای نویسنده اش خجالت کشیدم :تهش هم نوشته بود زجه بزن بسیجی ،

والله اینقد به جمله تهش خندیدم فهمیدم از کجا کامنت گذاشته ، الان میفهمم بعد از اینهمه جنایت چرا جنوب مظلوم داره پررنگ میشه

ما با منابع عظیم نفت وگاز و گمرک و صید و کشاورزی میتونستیم عین کشورک های خلیج با اندکی فشار بر حاکمیت مرفه زندگی کنیم اما مردمان این دیار بسیار نجیب و صبور واصیل هستند که تک خور نباشند و ، ضمنا دست ما به خون کشته شدگان دی ماه آلوده نیست یقه اونی که فراخوان شبانه داد و اونی که سناریو چید و اونی که فراخوان داد و ساعت صفر جنگ رو خواست رو بگیرید نتیجه اون روزهای سیاه این روزهای سیاه تر شد.

در مورد یزید بودن ....نوشتید آزادگان دنیا می‌دانند که یزید زمانه کیست ؟

در پناه خدا باشید از شر هر بدخواه وطن در هر لباسی و هر ظاهری،

از بی ادبی کسی به جایی نرسید

درّی است ادب، به هر گدایی نرسید

سر رشته‌ی ملک پادشاهی ادب است

تاجی است که جز به پادشاهی نرسید.

ما خوبیم .

امروز رفتم دنبال امور بازنشستگی ،آخ از سالهایی که فقط به کار فکر کردم ولی الان همه جی گره خورده یه بی نظمی خاص شاید هم تهش به نفعم باشه نتیجه ۱۰ساعت وقت گرفته شده برگشت به پله اول .

دوستان میشه با هر نظر و ایده و عقیده ای که داریم فقط،برا امنیت و آرامش کشور انرژی مثبت بفرستیم .تفرقه و اختلاف دودش به چشم همه میره .هر چی اختلاف و شکاف بیشتر باشه طمع خارجی به کشور بیشتر میشه .

خدایا تو پناهمون باش .

دیروز که شیفت من بود پیش مامان بودم صبحش رفتم به بابا سرزدم خیلی گرم بود سریع برگشتم .شب هم آبجی کوچیکه گیر سه پیچ داد بریم خونه داداش که با بچه هاش تازه از مسافرت برگشته بود و من برا رفتن خنثی بودم اما با اصرار آبجی پا شدم وسایل مامان رو برداشتم اومدم دیدم داداش کوچیکه عین میگ میگ مامان رو با ویلچر برده و هوا بشدت شرجی و دمکرده و خفه کننده بود . چون واقعا گذاشتن مامان از روی تخت روی ویلچر دوباره از ویلچر توی ماشین و باز از ماشین به ....پروژه سخت هست و مسلما مامان هم خیلی اذیت میشه ما ماشاالله عین قوم مغول تعدادمون زیاده اندک اندک جمع مستان رسید و تعداد زیاد شد و من یکساعت که شد حس کردم ماکان دیگه اذیته با داداش برگشتیم بقیه موندن ایندفعه منم پیاده اومدم یه کم هوا بهتر بود کل راه هم ۵دقیقه بیشتر نیست .

تا رسیدم خونه و‌کارهای مامان ودادن شام بهش ساعت ۱۱خاموشی زدم ولی توی خبرا دیدم بندر رو زدن، داداش دست ودلباز بعد اینکه شناور تجاریشون توی بندر سیریک زدن و اون رو منتقل کردن یکی از بنادر اونجا هست پسرکوچولوش هم باهاش رفته بود نگران بودم پیام دادم جواب نداد زنگ زدم جواب نداد دیروقت شده بود زنگ زدم داداش کوچیکه که باهاش همکاری کاری داره گفت زنگ میزنم به دوستای مشترک که اونجان چند دقیقه بعد داداش دست ودلباز زنگ زد بهم گفت سروصدا زیاده اما اونها خوبن و پسرش هم فرستاده منزل یکی دوستاش گفت زنگ زدم گفت بابا ترسیدی ؟گفته اولش صدا جنگنده ها اومد آره گریه کردیم ولی بعدش با بچه ها هوووووشون کردیم خندیدم به این فسقلی ۸ساله دفعه پیش توی شناور افتاده بود توی منبع آب خدا بهش رحم کرد باهاش بیسیم بوده و با بیسیم کمک خواسته بود ارتفاع منبع های آب ۶متره اگر بیسیم باهاش نبود خدا میدونه توی اون گرما و ارتفاع و مشغولیات کی متوجه میشدن؟ ، فقط دستش شکسته بود و رفت شیراز اتاق عمل وتازه گچ دستش باز شده و دوباره اونقد پیله کرده با باباش رفته ،من که سرگیجه میگیرم وقتی بهش فکر میکنم .به داداش میگم تو رو خدا برگردین میگه نگران باش و....

امروز هم اول مامان رو روی تخت کاملا کیسه کشیدم بعد تمیز کردم کل بدنش روغنمالی کردم دوباره شامپو زدم تمیز کردم تا داداش کوچیکه اومد با کمک یکی دیگه داداشا گذاشتن ویلچر بردم حمومش دادم اینقد بدنش نرم شد و سرحال شد خیلی ذوق کردم خدا روشکر .

خوب این روزا دوباره جنوب رو می‌زنند مثل روزهای اول هم ما رو زیاد زدن همون موقع چند تا شناور زدن چقدر ملوان هم کشته شدن بندگان خدا خارجی هم توشون بود .

ما که نزدیک خط ساحلی هستیم حتی ارامستان هم نزدیک دریاست یعنی میرم به بابام سربزنم هم اعتباری نیست تمام راه‌ها هم تقربیا از کنار ساحل رد میشه وخلاصه همه جا در تیررس هست توکل برخدا.

برای کشورمون مردممون آبمون خاکمون بزرگترامون کوچکترامون و.....آرامش اسایش آرزو میکنم .انشاالله

اگه به خودم بود دلم میخواست هر روز صبح رو با دیدار پدر آغاز و شب رو با دیدن مادرم به پایان برسونم ولی ممکن نیست ولی سرزدن به مادر رو در لیست روزانه دارم که بتونم حداقل چند دقیقه هم شده ببینمش.سایه همه پدر ومادرها مستدام و روح آسمونی ها شاد.

اول چند تا کامنت خصوصی جواب بدم کاش تیک خصوصی نزنید تا راحت تر جواب بدم

کامنت ۱

خوبی خودت؟ از حال و هوات زیادتر بنویس
من خیلی نگران ج ن گ هستم
میترسم آدمای زیادی آسیب ببینن
آدمای بی گناه
امیدوارم تو تاریخ ازمون بد ننویسن
احساس میکنم بی عرضه ایم
خسته شدیم از دست دشمن

جواب:

نگرانیت به جا هست عزیزم خودمون رو به خدا سپردیم راه دیگه نداریم .بی عرضه هم فکر نکنم داریم مقابل یه قلدر گردن کلفت زورگو به همراه نوچه هاش با چراغ سبز عده ای هموطن مقاومت میکنیم خیلی سخته توکل بر خدا ،امیدوارم هرچه زودتر تموم بشه و مردم و کشورمون در آرامش و آسایش باشند.

کامنت ۲

در خصوص دیسک گردن شبیه من شدی احتمالا چون سرت زیاد پایین بوده باید یه سری نکته رعایت کنی دردش کنترل میشه

کامنت ۳

امیدوارم تا الان خوب شده باشی و دوستت کنارت باشه و بهت کمک کرده باشه

کامنت ۴

ای بابا تو خیلی مهربونی با مهربونیت میتونی رابطه تون رو مدیریت کنی اون بچه رو هم نچزوون لطفا گناه داره بچه ام .البته که کلا این دلخوری ها بسیار شایع هست و قابل حل،البته طبیعی

خوب ما از یه طرف با لشکر گرما می جنگیم و دلیرمردامون با لشکر عموی دعوت شده امیدوارم که هر چه زودتر تموم بشه ،آخه این فقط چشماش نفت می بینه و نفت .

چند وقت پیش دورهم نشسته بودیم و داشتم با کل اعضا خانواده کوچولومون کل کل می کردم و گفتم من بیچاره باید با ۴نفر از یه فامیل سروکله بزنم دختر دومی گفت خوب وقتشه نسلمون همبن جا متوقف بشه.اینقد خندیدم از دست دختر دومی که همیشه یه چیزی برای لبخند زدن ما در آستین داره .چند وقت پیش که داشتیم که کلیپهای مختلف از سیل وزلزله و...می دیدیم برگشت گفت معلومه دیگه خدا خیلی عصبانیه این مردم دنیا یه کارهای کردن ....خندیدم گفتم خیلی هم صبوره دیگه چیکار مونده که نکرده باشن و کان الانسان کفورا و جهولا و ظلوما وچشم همدیگه در بیارا و دل همدیگه بچزونا و ...

توکل برخدای مهربان امیدوارم خداوند با نظر لطف و رحمتش به ما نگاه کنه انشاالله

جهان چه جای بهتری میشد اگر دست از آزار دادن هم بر می‌داشتیم البته انسان وقتی زیاد اذیت بشود ناخودآگاه به مرحله ی می‌رسد که این هم میگذره و تمام .دیگر آزار و اذیت های جورواجور کمی خاطرش را مکدر می‌کند و فقط پیله ای دور خودش می‌کشد هر روز قطورتر ،هر روز دورتر هر روز آرام‌تر و کم حرف تر و همه اینها یه واکنش دفاعی ناخودآگاه برای در امان ماندن و البته ممکنه بالعکس هم باشد و خود ما باعث آزار بقیه شویم که از اینکه باعث آزار هر کسی شده ام به خدا پناه میبرم و امیدوارم که حواسم جمع تر باشد .

در این مدت به دوستان مجازیم سر زده ام از سلامتی‌شان خوشحال شده ام هر کدوم از اونها با همه اختلاف نظرها باز یه ویزگی خاصی دارند که من همچنان برایم قابل احترام هستند من همچنان در حال آموختن هستم از همه ،خدا خدای همه ماست و این ملک وطن همه ماست و جز خدا هیچکس از حقیقت مطلق یه جریان یا واقعه و دستهای پشت پرده باخبر نیست آرزو میکنم همه مان جوری رفتار کنیم که اگر به دنیای دیگر معتقدیم بعدها شرمنده نشویم اعتقاد هم نداریم که حرجی نیست.

این پست را برای نظر خانمی نوشتم که برایم کامنت می‌گذارد که تایید آن را شایسته ندانستم .

به هر حال هوا بشدت گرم است و قطعی برق هم اتفاق که میفتد جهنمی کوچک در خانه برپا می‌شود و برق که می آید خنکی باد کولر گرمای طاقت فرسا را از یادم می‌برد حواسم هست که به سهم خودم برق را بهینه مصرف کنم از آب شستن سبزی و میوه و حتی شستن ظرفها باغچه را آبیاری کنم زحمتم بیشتر میشه اما حس خوبی دارم .در ساعات اوج لباسشویی روشن نمیشه روشن ماندن کولرها مدیریت میشه حتی دخترهای نازنینم برای روشن کردن کولرها می‌پرسند و همراه هستند حتی برای زمان استحمام. خوشحالم که برایشان اهمیت دارد.

خدایا سپاس برای همه آنچه داده ای که بی حساب است و مرا آنقدر به شکر داده ها مشغول کن که جایی برای یادآوری کمبودها نباشد که آرامش در رضایت درونست. در پناه خدای مهربان شاد باشید.

یه رخوت و سستی عجیب بر وجودم مسلط،شده واسه همین برا خودم چالش گذاشتم روزی یه پست تا یکماه از اونطرف تا یکماه چالش بدون قند و شکر هر دوتاش جز چالش های نفس‌گیر برای من در وضعیت روحی فعلی هست ببینم چقدر میتونم اراده به خرج بدم .

هفته پیش بالاخره یه سر رفتیم شیراز رفتم ام ار ای ،تراکم استخوان و آزمایش کلا خردادماه و تیرماه به همین منوال گذشته و ناشکری هست که اگر نگم که لحظات خوب هم بوده اینکه یادم رفته دلیل نبودنش نیست حتما لحظات قشنگ هم بوده که دوام آوردم خدا رو شکر.

چالش روز اول تا یه ساعت دیگه تموم میشه اگه نت ها وصل بود انشاالله باز بنویسم.توکل بر خدای مهربان که جز اودادگر وفریادرسی نیست .به امید روزهای که دلهامون به هم نزدیکتر و همه مون در کنار هم شاد باشیم.

با رمزی که گفتی

سلام دوستان عزیزم

ما خوبیم نگران نباشید اطراف مون رو زدن ولی شهر ما فعلا نه

یاد حکایت اون خانمه مسن که تو کلاس نهضت سوادآموزی رفته بود سواد یاد بگیره افتادم که تو درس ریاضی معلم یه مسئله مطرح کرد و از این خانم پرسید :مادر جان ۶تا جوجه داریم گربه دو تاشون رو دیشب خورد الان چند تا جوجه داریم ؟

پیرزن آهی کشید و گفت :ننه اون دیگه جای جوجه ها رو پیدا کرده هیچی ازشون نمیمونه.

حالا حکایت ماست .

کامنت خصوصی یه دوست عزیز و خوش قلب :

چرا نمیتونی بنویسی؟ چیزی شده؟
یا بخاطر اذیت هاییه که تو ج ن گ شدی؟
خوبی در کل؟

جواب من :

سلام عزیزم از اینکه فهمیدی چرا نمینویسم خیلی خوشحالم .

آره واقعا سخته به روتین برگشتن خیلی زمان لازم دارم خیلی زیاد.

با اینکه من در جریان این جنگ ظالمانه و تفرقه افکن فقط تیتر خبرها رو می خوندم من هرگز جرات نکردم فیلم بچه های میناب رو ببینم هرگز از غرق شدن ناو دنا صحنه ای رو ندیدم .از اینکه خیلی راحت زن و بچه های بیگناه در خانه شان کشته شدن و برخی از هموطنان من خوشحالی کردن غصه دارم .خیلی غصه دارم .از خرابی زیرساخت ها از فرودگاه هایی که زدن و از بیکاری ملوانان شهرمون که چهار ماهه درآمدی ندارن .نجیب و صبورانه تحمل می کنند از هزاران شغلی که با قطع صادرات واردات از بین رفته ، ولی هیچ چیز مثل سنگدلی و قساوت قلب ناراحتم نمیکنه ،چرا باید به اینجا می رسیدیم با تمام وجودم الان حادثه عاشورا رو درک میکنم تاریخ تکرار مکررات است به قول مولایم امیرالمؤمنین علی علیه السلام:عبرت ها زیاد و عبرت گیرنده کم .و کاش میشد میتونستم زیباییها رو ببینم و از این مرحله هم با توکل به خدا گذر کنیم.

فعلا نمینویسم .فقط من باب ادب جواب چند کامنت خصوصی رو میدم

دوست عزیز همون جایی که گفته بودی جواب کامنت‌ها ت رو دادم .نمیتونم زیاد بنویسم هم نوشتن با گوشی سخته هم من کم طاقت شدم. از من ببخش.

بقیه دوستان از محبت هاتون ممنونم امیدوارم حال ناخوشم رو بهتون منتقل نکرده باشم برام دعا کنید شاید خدا صدای شماها رو بهتر بشنوه .

روزی چند بار مبام ولی انگشتانم قفله نمیتونستم هیچی بنویسم اومدم جواب کامنتها رو که همه از دم تیک خصوصی دارند رو بدم و بگم ببخشید که دیر جواب میدم انگار به روال سابق برگشتن مثل یه وزنه سنگین هست که زور من بهش نمیرسه .

۱-دوست عزیز باز هم تسلیت میگم هم به شما هم خانواده بسیار عزیزتون ،واقعا نمیدونم چی بگم که ذره ای از غمتون کم بشه ولی شما بسیار استوارتر و با ایمان و اعتقادات قوی که دارید من به حالتون غبطه میخورم.و از آشنایی باهاتون بسیار خوشحالم و اون رو لطف خدا به خودم میبینم .

۲-دوستی که گفتید داداش های من نظامی هستند نه عزیزم اونا شناور تجاری داشتن معمولا اجناس تجار رو جابجا میکردن و کاملا شخصی بودن اما اونا که میزتن کاری ندارن که غیر نظامی ها هم آسیب می بینند ما خدا رو شکر کردیم آسیب مادی بود و ملوانهاشون سالم بودند خدا رو شکر .

۳- دوست قشنگم از خبر اومدن گوجه کوچولو بسیار خوشحال شدم و از اینکه نوشتی داری از دستش میدی واقعا ناراحتم امیدوارم وجود خودت و عزیزانت سلامت باشه و حتما دوباره فرصت حس قشنگ مادرانه رو تجربه خواهی کرد عزیزم.

۴-دختر ای خوش،قلب برا سلامتي تون و موفقیت و سربلندیتون کاری جز دعا ازم برنمیاد کاش شرایطش رو داشتم پیشتون بودم اما واقعا هیچ جوره نمیشه مواظب همدیگه باشین هر مشکل و هر بیماری در این زمانه قابل کنترل هست فقط،باید مواظب هم باشید .سختی ها زیاده اما شما هم قوی هستید.و میدونم هوای دوستتون رو دارید .

چقدر دوست دارم بیشتر بنویسم اما حوصله اش نیست در پناه خدا شاد باشید.